Od Majakovskog

Tatjana Jakovljeva i Vladimir Majakovski
Od Majakovskog

Iz sehare ruske književnosti izvlačim vam jedno od njenih najvećih blaga, onaj dijamant što leži na dnu zatrpan i prekriven prašinom, a čija vrijednost ni tada nije manja u oku pravog poznavaoca zlata. Dragi čitaoci, ako niste ljubitelji neponovljivog Vladimira Majakovskog, pređite na drugi članak.

Rođen u Bagdadiju, jula 1893. godine , vjerovatno u svojoj kolijevci nije ni slutio da će njegovih 36 godina života biti zanimljivije nego nečijih 63. U doba Oktobarske revolucije počinje pisati prvu poeziju u kojoj se ne drži tadašnjih književnih normi, te u stihove uvodi antiestetizme (pravac u kojem ne važe estetske zabrane; uvođenje prikazivanja ljepote i ljubavi kroz paradokse, pritupačno u moderni i avangardi), vulgarizme i žargonizme, kojima pokušava izraziti ljepotu i ljubav kroz paradoks i kontradiktornost. Zajedno sa drugim književnicima tadašnje epohe učestvuje u začetku futurizma (kulturni pravac koji zanemaruje tradicionalne norme umjetnosti, te veliča ljubav prema revoluciji, tehnologiji i napretku; posebno rasprostranjen u Italiji i Rusiji, početkom 20. vijeka) i potpisuje „Šamar u lice javnom ukusu“ kojim se pokušava oduprijeti normama koje je društvo bilo nametlo.  Ne koristi tradicionalnu formu stihova i pjesama već uvodi „stepenasti“ stih, koji pogoduje njegovom stavu retoričkog pjesnika koji se obraća većoj skupini. Ono što je najzanimljivije u njegovom životu, ali i njegovim pjesmama (ako njegove pjesme i nisu njegov život u obliku hartije), jesu njegove velike ljubavi i misterija oko njegovog nikada riješenog (samo)ubistva.

U julu 1915., na večeri u Moskvi upoznaje bračni par Osipa i Ljilju Briks te im citira svoju još neobjavljenu pjesmu (koja kasnije postaje jedna od njegovih najpoznatijih) „Oblak  u hlačama“, na što Ljilja ostaje oduševljena i time počinju prve iskre između nje i Majakovskog.

na prozoru savijen,
rastapam staklo celom od čelika.
da li je to ljubav ili nije?
I kakva je –
mala ili velika?
Odakle velika u takvom tijelu:
mora da je to malena,
neka krotka ljubav, što se u stranu baca


 Burna ljubav dovodi do novih pjesama koje Vladimir posvećuje svojoj Ljilji. 1923. godine, Ljilja se zaljubljuje u drugoga i napušta Majakovskog, što on proprati stihom u svojoj novoj pjesmi:

Sad sam slobodan od obmana i ljubavi.

Međutim, 1925. godine dobija kćer Patriciu sa Elli Jones in New Yorku, koja je kasnije kada je odrasla, uzela očevo prezime te napisala knjigu Mayakovsky in Manhattan gdje je opisala ljubavnu vezu svojih roditelja. Čak  se i ova priča završila kratko, ali u Parizu 1928. Majakovski se ponovno zaljubljuje i to ovaj put u rusku emigrantkinju Tatjanu Jakovljevu. Majakovski je nagovara da pođe sa njim u Rusiju, ali ona ga odbija i tako nastaje povod za dvije nove pjesme posvećene njoj. Ostaje u Parizu i pokušava je osvojiti, ali ona nije razumjela njegovu „ledolomnu“ poeziju, te se tužan vraća u Moskvu izražavajući ljubav kroz stihove:

Uprkos svemu, jednom ću te dobiti – samu ili zajedno sa Parizom.

Ipak, jedan od predivnih detalja ove priče jeste da je Majakovski svu zaradu od nastupa u Parizu ostavio jednoj cvjećari pod uslovom da Tatjani svake sedmice isporuče jedan buket cvijeća, te da tako nastave sve dok novac ne presahne. Od tada, Tatjana je svake nedjelje pred vratima zaticala predivan buket sa porukom „Od Majakovskog“. Godinu nakon toga, pozvala ga je na svoje vjenčanje, na što je on planirao poći da je zaustavi i zaprosi, ali je njegova viza po prvi put tada odbijena za što se krivica baca na Ljilju Briks, koja je imala uticajne veze. Ipak, čak i posle smrti velikog pjesnika na vrata Tatjane Jakovljeve dolazi buket sa natpisom „Od Majakovskog“, pa tako sve do kraja II Svjetskog rata. Prelijepa je činjenica da joj je ova beznadežna ljubav kasnije spasila život, jer je Tatjana za vrijeme njemačke okupacije Pariza na trgu prodavala to raskošno cvijeće i tako preživljavala. Njegova ju je ljubav spasila i trajala je čak i posle njegove smrti.

Majakovski je svoj život okončao 1930. godine u svojoj 36-oj godini, posle svađe sa tadašnjom ljubavnicom Poljskajom. Međutim, okolnosti njegovog samoubistva su veoma sumnjive. Metak u srcu pjesnika se nije podudarao sa njegovim pištoljem, oproštajna poruka je bila napisana dva dana ranije i rukopis se nije potpuno podudarao te su komšije te noći čule dva hica. Također se tvrdilo da se Majakovski ne bi ubio zbog Poljskaje s kojom je imao kratku aferu, stoga je policija počela ponovo da istražuje slučaj. Policajac koji je uspio naći dokaze da je Majakovskog otklonila država Sovjetskog Saveza, jer im se usprotivio kao književnik, je nađen obješen u svome stanu i tu je istraga završila. Sahrani Majakovskog je prisustvovalo više od 150.000 ljudi, što se smatra trećom najvećom sahranom u historiji Sovjetskog Saveza. Ipak, sutradan posle sahrane, negdje tamo u pariškoj četvrti jedna je Tatjana primila buket sa naznakom:

Od Majakovskog.


Autorka: Jasmina Ejubović

Prvi put objavljeno u časopisu Preventeen.

Podržite naš rad čitanjem i dijeljenjem naših tekstova sa vašim prijateljima. 
Hvala! ❤